kocz-nur

Kocznur (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kocznur

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kocznurpojedyncza mnoga mianownikżeński
Kocznurpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kocznurpojedyncza mnoga celownikżeński
Kocznurpojedyncza mnoga biernikżeński
Kocznurpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kocznurpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kocznurpojedyncza mnoga wołaczżeński

Kocznur (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kocznur

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kocznurpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kocznurapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kocznurapojedyncza biernikmęski osobowy
Kocznurachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kocznuramimnoga narzędnikmęski osobowy
Kocznurempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kocznurommnoga celownikmęski osobowy
Kocznurowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kocznurowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kocznurowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kocznurówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kocznurówmnoga biernikmęski osobowy
Kocznurymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kocznurymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kocznurymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kocznurzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kocznurzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz