kocz-mo-łu-chem

koczmołuchem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: koczmołuch

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koczmołuchpojedyncza mianownikmęski osobowy
koczmołuchapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
koczmołuchapojedyncza biernikmęski osobowy
koczmołuchachmnoga miejscownikmęski osobowy
koczmołuchamimnoga narzędnikmęski osobowy
koczmołuchempojedyncza narzędnikmęski osobowy
koczmołuchommnoga celownikmęski osobowy
koczmołuchowipojedyncza celownikmęski osobowy
koczmołuchowiemnoga mianownikmęski osobowy
koczmołuchowiemnoga wołaczmęski osobowy
koczmołuchówmnoga dopełniaczmęski osobowy
koczmołuchówmnoga biernikmęski osobowy
koczmołuchupojedyncza miejscownikmęski osobowy
koczmołuchupojedyncza wołaczmęski osobowy
koczmołuchymnoga mianownikmęski zwierzęcy
koczmołuchymnoga biernikmęski zwierzęcy
koczmołuchymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz