ko-chut

Kochut (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kochut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kochutpojedyncza mnoga mianownikżeński
Kochutpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kochutpojedyncza mnoga celownikżeński
Kochutpojedyncza mnoga biernikżeński
Kochutpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kochutpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kochutpojedyncza mnoga wołaczżeński

Kochut (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kochut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kochuciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kochuciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Kochutpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kochutapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kochutapojedyncza biernikmęski osobowy
Kochutachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kochutamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kochutempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kochutommnoga celownikmęski osobowy
Kochutowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kochutowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kochutowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kochutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kochutówmnoga biernikmęski osobowy
Kochutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kochutymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kochutymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz