ko-ście-ni-ce

kościenice (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kościenica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kościenicmnoga dopełniaczżeński
kościenicapojedyncza mianownikżeński
kościenicachmnoga miejscownikżeński
kościenicamimnoga narzędnikżeński
kościenicąpojedyncza narzędnikżeński
kościenicemnoga mianownikżeński
kościenicemnoga biernikżeński
kościenicemnoga wołaczżeński
kościenicępojedyncza biernikżeński
kościenicopojedyncza wołaczżeński
kościenicommnoga celownikżeński
kościenicypojedyncza celownikżeński
kościenicypojedyncza miejscownikżeński
kościenicypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz