knu-to-wie

Knutowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Knut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Knuciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Knuciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Knutpojedyncza mianownikmęski osobowy
Knutapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Knutapojedyncza biernikmęski osobowy
Knutachmnoga miejscownikmęski osobowy
Knutamimnoga narzędnikmęski osobowy
Knutempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Knutommnoga celownikmęski osobowy
Knutowipojedyncza celownikmęski osobowy
Knutowiemnoga mianownikmęski osobowy
Knutowiemnoga wołaczmęski osobowy
Knutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Knutówmnoga biernikmęski osobowy
Knutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Knutymnoga biernikmęski zwierzęcy
Knutymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz