knur-ko-wie

Knurkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Knurek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Knurekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Knurkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Knurkapojedyncza biernikmęski osobowy
Knurkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Knurkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Knurkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Knurkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Knurkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Knurkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Knurkommnoga celownikmęski osobowy
Knurkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Knurkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Knurkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Knurkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Knurkówmnoga biernikmęski osobowy
Knurkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Knurkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz