kmiot-ko

kmiotko (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kmiotka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kmiotcepojedyncza celownikżeński
kmiotcepojedyncza miejscownikżeński
kmiotekmnoga dopełniaczżeński
kmiotkapojedyncza mianownikżeński
kmiotkachmnoga miejscownikżeński
kmiotkamimnoga narzędnikżeński
kmiotkąpojedyncza narzędnikżeński
kmiotkępojedyncza biernikżeński
kmiotkimnoga mianownikżeński
kmiotkimnoga biernikżeński
kmiotkimnoga wołaczżeński
kmiotkipojedyncza dopełniaczżeński
kmiotkopojedyncza wołaczżeński
kmiotkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz