ki-ście-ni

kiścieni (nazwa pospolita) rzeczownik hist.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kiścień

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kiścienimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kiścieniapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kiścieniachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kiścieniamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kiścieniemnoga mianownikmęski rzeczowy
kiścieniemnoga biernikmęski rzeczowy
kiścieniemnoga wołaczmęski rzeczowy
kiścieniempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kiścieniommnoga celownikmęski rzeczowy
kiścieniowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kiścieniupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kiścieniupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kiścieńpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kiścieńpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz