ki-ne-zy-te-ra-peu-ci

kinezyterapeuci (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kinezyterapeuta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kinezyterapeucimnoga mianownikmęski osobowy
kinezyterapeucimnoga wołaczmęski osobowy
kinezyterapeuciepojedyncza celownikmęski osobowy
kinezyterapeuciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kinezyterapeutapojedyncza mianownikmęski osobowy
kinezyterapeutachmnoga miejscownikmęski osobowy
kinezyterapeutamimnoga narzędnikmęski osobowy
kinezyterapeutąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
kinezyterapeutępojedyncza biernikmęski osobowy
kinezyterapeutopojedyncza wołaczmęski osobowy
kinezyterapeutommnoga celownikmęski osobowy
kinezyterapeutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kinezyterapeutówmnoga biernikmęski osobowy
kinezyterapeutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kinezyterapeutymnoga biernikmęski zwierzęcy
kinezyterapeutymnoga wołaczmęski zwierzęcy
kinezyterapeutypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz