ki-ko-ło-wie

Kikołowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kikoła

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kikolepojedyncza celownikmęski osobowy
Kikolepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kikołapojedyncza mianownikmęski osobowy
Kikołachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kikołamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kikołąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kikołępojedyncza biernikmęski osobowy
Kikołopojedyncza wołaczmęski osobowy
Kikołommnoga celownikmęski osobowy
Kikołowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kikołowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kikołówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kikołówmnoga biernikmęski osobowy
Kikołymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kikołymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kikołymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kikołypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz