kie-łba-śni-ka-mi

kiełbaśnikami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kiełbaśnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kiełbaśnicymnoga mianownikmęski osobowy
kiełbaśnicymnoga wołaczmęski osobowy
kiełbaśnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
kiełbaśnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kiełbaśnikapojedyncza biernikmęski osobowy
kiełbaśnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
kiełbaśnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
kiełbaśnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
kiełbaśnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
kiełbaśnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
kiełbaśnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kiełbaśnikommnoga celownikmęski osobowy
kiełbaśnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
kiełbaśnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kiełbaśnikówmnoga biernikmęski osobowy
kiełbaśnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
kiełbaśnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz