kie-run-ko-wo-ści

kierunkowości (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kierunkowość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kierunkowościmnoga dopełniaczżeński
kierunkowościmnoga mianownikżeński
kierunkowościmnoga biernikżeński
kierunkowościmnoga wołaczżeński
kierunkowościpojedyncza celownikżeński
kierunkowościpojedyncza miejscownikżeński
kierunkowościpojedyncza dopełniaczżeński
kierunkowościpojedyncza wołaczżeński
kierunkowościachmnoga miejscownikżeński
kierunkowościamimnoga narzędnikżeński
kierunkowościąpojedyncza narzędnikżeński
kierunkowościommnoga celownikżeński
kierunkowośćpojedyncza biernikżeński
kierunkowośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz