kier-nic-kie-go

Kiernickiego (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kiernicki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kierniccymnoga mianownikmęski osobowy
Kierniccymnoga wołaczmęski osobowy
Kiernickipojedyncza mianownikmęski osobowy
Kiernickipojedyncza wołaczmęski osobowy
Kiernickichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kiernickichmnoga biernikmęski osobowy
Kiernickichmnoga miejscownikmęski osobowy
Kiernickiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kiernickiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kiernickiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kiernickiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kiernickiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Kiernickiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Kiernickimmnoga celownikmęski osobowy
Kiernickimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kiernickimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kiernickimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz