kier-cul

Kiercul (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kiercul

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kierculpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kierculapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kierculapojedyncza biernikmęski osobowy
Kierculachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kierculamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kierculemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kierculemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kierculemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kierculempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kierculommnoga celownikmęski osobowy
Kierculowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kierculowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kierculowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kierculówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kierculówmnoga biernikmęski osobowy
Kierculupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kierculupojedyncza wołaczmęski osobowy

Kiercul (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kiercul

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kierculpojedyncza mnoga mianownikżeński
Kierculpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kierculpojedyncza mnoga celownikżeński
Kierculpojedyncza mnoga biernikżeński
Kierculpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kierculpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kierculpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz