kie-lin

Kielin (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kielin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kielinpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kielinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kielinapojedyncza biernikmęski osobowy
Kielinachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kielinamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kielinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kieliniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kieliniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Kielinommnoga celownikmęski osobowy
Kielinowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kielinowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kielinowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kielinówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kielinówmnoga biernikmęski osobowy
Kielinymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kielinymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kielinymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Kielin (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kielin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kielinpojedyncza mnoga mianownikżeński
Kielinpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kielinpojedyncza mnoga celownikżeński
Kielinpojedyncza mnoga biernikżeński
Kielinpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kielinpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kielinpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz