kiel-ce

Kielce (nazwa geograficzna) rzeczownik rzad.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: Kielce

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kielcmnoga dopełniacznijaki
Kielcachmnoga miejscowniknijaki
Kielcamimnoga narzędniknijaki
Kielcemnoga mianowniknijaki
Kielcemnoga bierniknijaki
Kielcemnoga wołacznijaki
Kielcommnoga celowniknijaki
Kielcmnoga dopełniacznijaki
Kielcachmnoga miejscowniknijaki
Kielcamimnoga narzędniknijaki
Kielcemnoga mianowniknijaki
Kielcemnoga bierniknijaki
Kielcemnoga wołacznijaki
Kielcommnoga celowniknijaki

kielce (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kielec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kielcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kielcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kielcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kielcemnoga mianownikmęski rzeczowy
kielcemnoga biernikmęski rzeczowy
kielcemnoga wołaczmęski rzeczowy
kielcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kielcommnoga celownikmęski rzeczowy
kielcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kielcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kielcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kielcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kielecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kielecpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz