kiej-stu-ta

Kiejstuta (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kiejstut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kiejstuciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kiejstuciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Kiejstutpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kiejstutapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kiejstutapojedyncza biernikmęski osobowy
Kiejstutachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kiejstutamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kiejstutempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kiejstutommnoga celownikmęski osobowy
Kiejstutowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kiejstutowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kiejstutowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kiejstutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kiejstutówmnoga biernikmęski osobowy
Kiejstutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kiejstutymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kiejstutymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz