kie-cze-niu

Kieczeniu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kieczeń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kieczeniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kieczeniapojedyncza biernikmęski osobowy
Kieczeniachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kieczeniamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kieczeniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kieczeniemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kieczeniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kieczeniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kieczeniommnoga celownikmęski osobowy
Kieczeniowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kieczeniowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kieczeniowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kieczeniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kieczeniówmnoga biernikmęski osobowy
Kieczeniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kieczeniupojedyncza wołaczmęski osobowy
Kieczeńpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz