ki-ciem

kiciem (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kić

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kiciapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kiciapojedyncza biernikmęski osobowy
Kiciachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kiciamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kiciemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kiciemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kiciemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kiciempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kiciommnoga celownikmęski osobowy
Kiciowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kiciowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kiciowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kiciówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kiciówmnoga biernikmęski osobowy
Kiciupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kiciupojedyncza wołaczmęski osobowy
Kićpojedyncza mianownikmęski osobowy
kiciapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kiciachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kiciamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kiciemnoga mianownikmęski rzeczowy
kiciemnoga biernikmęski rzeczowy
kiciemnoga wołaczmęski rzeczowy
kiciempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kiciommnoga celownikmęski rzeczowy
kiciowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kiciówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kiciupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kiciupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kićpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kićpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz