ken-tum

kentum (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: kentum

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kentamnoga mianowniknijaki
kentamnoga bierniknijaki
kentamnoga wołacznijaki
kentachmnoga miejscowniknijaki
kentamimnoga narzędniknijaki
kentommnoga celowniknijaki
kentówmnoga dopełniacznijaki
kentumpojedyncza celowniknijaki
kentumpojedyncza dopełniacznijaki
kentumpojedyncza narzędniknijaki
kentumpojedyncza miejscowniknijaki
kentumpojedyncza mianowniknijaki
kentumpojedyncza bierniknijaki
kentumpojedyncza wołacznijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz