ke-czua

keczua (nazwa pospolita) rzeczownik jęz.

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: keczua

słowoliczbaprzypadekrodzaj
keczuapojedyncza mnoga mianownikmęski rzeczowy
keczuapojedyncza mnoga dopełniaczmęski rzeczowy
keczuapojedyncza mnoga celownikmęski rzeczowy
keczuapojedyncza mnoga biernikmęski rzeczowy
keczuapojedyncza mnoga narzędnikmęski rzeczowy
keczuapojedyncza mnoga miejscownikmęski rzeczowy
keczuapojedyncza mnoga wołaczmęski rzeczowy
keczuapojedyncza mnoga mianowniknijaki
keczuapojedyncza mnoga dopełniacznijaki
keczuapojedyncza mnoga celowniknijaki
keczuapojedyncza mnoga bierniknijaki
keczuapojedyncza mnoga narzędniknijaki
keczuapojedyncza mnoga miejscowniknijaki
keczuapojedyncza mnoga wołacznijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz