kciu-ko-wie

Kciukowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kciuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kciukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kciukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kciukapojedyncza biernikmęski osobowy
Kciukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kciukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kciukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kciukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kciukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kciukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kciukommnoga celownikmęski osobowy
Kciukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kciukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kciukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kciukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kciukówmnoga biernikmęski osobowy
Kciukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kciukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz