ka-wu-ńć

kawuńć (nazwa pospolita) rzeczownik char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kawuńcia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kawuńcimnoga dopełniaczżeński
kawuńcipojedyncza celownikżeński
kawuńcipojedyncza miejscownikżeński
kawuńcipojedyncza dopełniaczżeński
kawuńciapojedyncza mianownikżeński
kawuńciachmnoga miejscownikżeński
kawuńciamimnoga narzędnikżeński
kawuńciąpojedyncza narzędnikżeński
kawuńciemnoga mianownikżeński
kawuńciemnoga biernikżeński
kawuńciemnoga wołaczżeński
kawuńciępojedyncza biernikżeński
kawuńciopojedyncza wołaczżeński
kawuńciommnoga celownikżeński
kawuńciupojedyncza wołaczżeński
kawuńćmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz