kar-tą

kartą (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: karta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karciepojedyncza celownikżeński
karciepojedyncza miejscownikżeński
kartmnoga dopełniaczżeński
kartapojedyncza mianownikżeński
kartachmnoga miejscownikżeński
kartamimnoga narzędnikżeński
kartąpojedyncza narzędnikżeński
kartępojedyncza biernikżeński
kartopojedyncza wołaczżeński
kartommnoga celownikżeński
kartymnoga mianownikżeński
kartymnoga biernikżeński
kartymnoga wołaczżeński
kartypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz