kar-tu-zi

kartuzi (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kartuz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kartuzpojedyncza mianownikmęski osobowy
kartuzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kartuzapojedyncza biernikmęski osobowy
kartuzachmnoga miejscownikmęski osobowy
kartuzamimnoga narzędnikmęski osobowy
kartuzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kartuzimnoga mianownikmęski osobowy
kartuzimnoga wołaczmęski osobowy
kartuziepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kartuziepojedyncza wołaczmęski osobowy
kartuzommnoga celownikmęski osobowy
kartuzowipojedyncza celownikmęski osobowy
kartuzowiemnoga mianownikmęski osobowy
kartuzowiemnoga wołaczmęski osobowy
kartuzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kartuzówmnoga biernikmęski osobowy
kartuzymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kartuzymnoga biernikmęski zwierzęcy
kartuzymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz