kar-me-li-ci

karmelici (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: karmelita

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karmelicimnoga mianownikmęski osobowy
karmelicimnoga wołaczmęski osobowy
karmeliciepojedyncza celownikmęski osobowy
karmeliciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
karmelitapojedyncza mianownikmęski osobowy
karmelitachmnoga miejscownikmęski osobowy
karmelitamimnoga narzędnikmęski osobowy
karmelitąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
karmelitępojedyncza biernikmęski osobowy
karmelitopojedyncza wołaczmęski osobowy
karmelitommnoga celownikmęski osobowy
karmelitówmnoga dopełniaczmęski osobowy
karmelitówmnoga biernikmęski osobowy
karmelitymnoga mianownikmęski zwierzęcy
karmelitymnoga biernikmęski zwierzęcy
karmelitymnoga wołaczmęski zwierzęcy
karmelitypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz