ka-ren-da-le

Karendale (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Karendał

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Karendalepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Karendalepojedyncza wołaczmęski osobowy
Karendałpojedyncza mianownikmęski osobowy
Karendałapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Karendałapojedyncza biernikmęski osobowy
Karendałachmnoga miejscownikmęski osobowy
Karendałamimnoga narzędnikmęski osobowy
Karendałempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Karendałommnoga celownikmęski osobowy
Karendałowipojedyncza celownikmęski osobowy
Karendałowiemnoga mianownikmęski osobowy
Karendałowiemnoga wołaczmęski osobowy
Karendałówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Karendałówmnoga biernikmęski osobowy
Karendałymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Karendałymnoga biernikmęski zwierzęcy
Karendałymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz