kar-bo-na-ty-tu

karbonatytu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: karbonatyt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karbonatyciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
karbonatyciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
karbonatytpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
karbonatytpojedyncza biernikmęski rzeczowy
karbonatytachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
karbonatytamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
karbonatytempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
karbonatytommnoga celownikmęski rzeczowy
karbonatytowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
karbonatytówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
karbonatytupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
karbonatytymnoga mianownikmęski rzeczowy
karbonatytymnoga biernikmęski rzeczowy
karbonatytymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz