ka-ra-ła-szy

karałaszy (nazwa pospolita) rzeczownik hist.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: karałasz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karałaszpojedyncza mianownikmęski osobowy
karałaszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
karałaszapojedyncza biernikmęski osobowy
karałaszachmnoga miejscownikmęski osobowy
karałaszamimnoga narzędnikmęski osobowy
karałaszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
karałaszemnoga biernikmęski zwierzęcy
karałaszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
karałaszemnoga mianownikmęski osobowy
karałaszemnoga wołaczmęski osobowy
karałaszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
karałaszommnoga celownikmęski osobowy
karałaszowipojedyncza celownikmęski osobowy
karałaszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
karałaszówmnoga biernikmęski osobowy
karałaszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
karałaszupojedyncza wołaczmęski osobowy
karałaszymnoga dopełniaczmęski osobowy
karałaszymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz