ka-ran-dys

Karandys (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Karandys

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Karandyspojedyncza mianownikmęski osobowy
Karandysapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Karandysapojedyncza biernikmęski osobowy
Karandysachmnoga miejscownikmęski osobowy
Karandysamimnoga narzędnikmęski osobowy
Karandysempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Karandysiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Karandysiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Karandysommnoga celownikmęski osobowy
Karandysowipojedyncza celownikmęski osobowy
Karandysowiemnoga mianownikmęski osobowy
Karandysowiemnoga wołaczmęski osobowy
Karandysówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Karandysówmnoga biernikmęski osobowy
Karandysymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Karandysymnoga biernikmęski zwierzęcy
Karandysymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Karandys (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Karandys

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Karandyspojedyncza mnoga mianownikżeński
Karandyspojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Karandyspojedyncza mnoga celownikżeński
Karandyspojedyncza mnoga biernikżeński
Karandyspojedyncza mnoga narzędnikżeński
Karandyspojedyncza mnoga miejscownikżeński
Karandyspojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz