ka-ra-lus

Karalus (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Karalus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Karaluspojedyncza mianownikmęski osobowy
Karalusapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Karalusapojedyncza biernikmęski osobowy
Karalusachmnoga miejscownikmęski osobowy
Karalusamimnoga narzędnikmęski osobowy
Karalusempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Karalusiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Karalusiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Karalusommnoga celownikmęski osobowy
Karalusowipojedyncza celownikmęski osobowy
Karalusowiemnoga mianownikmęski osobowy
Karalusowiemnoga wołaczmęski osobowy
Karalusówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Karalusówmnoga biernikmęski osobowy
Karalusymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Karalusymnoga biernikmęski zwierzęcy
Karalusymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Karalus (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Karalus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Karaluspojedyncza mnoga mianownikżeński
Karaluspojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Karaluspojedyncza mnoga celownikżeński
Karaluspojedyncza mnoga biernikżeński
Karaluspojedyncza mnoga narzędnikżeński
Karaluspojedyncza mnoga miejscownikżeński
Karaluspojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz