ka-ra-ku-łem

karakułem (nazwa pospolita) rzeczownik zool.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: karakuł

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karakulepojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
karakulepojedyncza wołaczmęski zwierzęcy
karakułpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
karakułapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
karakułapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
karakułachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
karakułamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
karakułempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
karakułommnoga celownikmęski zwierzęcy
karakułowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
karakułówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
karakułymnoga mianownikmęski zwierzęcy
karakułymnoga biernikmęski zwierzęcy
karakułymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz