ka-ra-ba-nu

karabanu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: karaban

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karabanpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
karabanpojedyncza biernikmęski rzeczowy
karabanachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
karabanamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
karabanempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
karabaniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
karabaniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
karabanommnoga celownikmęski rzeczowy
karabanowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
karabanówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
karabanupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
karabanymnoga mianownikmęski rzeczowy
karabanymnoga biernikmęski rzeczowy
karabanymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz