kan-tow-ni-cy

kantownicy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kantownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kantownicymnoga mianownikmęski osobowy
kantownicymnoga wołaczmęski osobowy
kantownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
kantownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kantownikapojedyncza biernikmęski osobowy
kantownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
kantownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
kantownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
kantownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
kantownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
kantownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kantownikommnoga celownikmęski osobowy
kantownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
kantownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kantownikówmnoga biernikmęski osobowy
kantownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
kantownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz