kan-tar-ko-wie

Kantarkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kantarek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kantarekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kantarkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kantarkapojedyncza biernikmęski osobowy
Kantarkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kantarkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kantarkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kantarkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kantarkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kantarkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kantarkommnoga celownikmęski osobowy
Kantarkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kantarkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kantarkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kantarkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kantarkówmnoga biernikmęski osobowy
Kantarkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kantarkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz