ka-mie-nio-tłu-ka

kamieniotłuka (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kamieniotłuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kamieniotłucymnoga mianownikmęski osobowy
kamieniotłucymnoga wołaczmęski osobowy
kamieniotłukpojedyncza mianownikmęski osobowy
kamieniotłukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kamieniotłukapojedyncza biernikmęski osobowy
kamieniotłukachmnoga miejscownikmęski osobowy
kamieniotłukamimnoga narzędnikmęski osobowy
kamieniotłukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
kamieniotłukimnoga biernikmęski zwierzęcy
kamieniotłukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
kamieniotłukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kamieniotłukommnoga celownikmęski osobowy
kamieniotłukowipojedyncza celownikmęski osobowy
kamieniotłukowiemnoga mianownikmęski osobowy
kamieniotłukowiemnoga wołaczmęski osobowy
kamieniotłukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kamieniotłukówmnoga biernikmęski osobowy
kamieniotłukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
kamieniotłukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz