kaj-stu-ro-wie

Kajsturowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kajstura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kajsturapojedyncza mianownikmęski osobowy
Kajsturachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kajsturamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kajsturąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kajsturępojedyncza biernikmęski osobowy
Kajsturopojedyncza wołaczmęski osobowy
Kajsturommnoga celownikmęski osobowy
Kajsturowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kajsturowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kajsturówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kajsturówmnoga biernikmęski osobowy
Kajsturymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kajsturymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kajsturymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kajsturypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kajsturzepojedyncza celownikmęski osobowy
Kajsturzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz