ka-dłu-bow-cy

kadłubowcy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kadłubowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kadłubowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kadłubowcapojedyncza biernikmęski osobowy
kadłubowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
kadłubowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
kadłubowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
kadłubowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
kadłubowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
kadłubowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kadłubowcommnoga celownikmęski osobowy
kadłubowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
kadłubowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kadłubowcówmnoga biernikmęski osobowy
kadłubowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
kadłubowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
kadłubowcymnoga mianownikmęski osobowy
kadłubowcymnoga wołaczmęski osobowy
kadłubowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
kadłubowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz