ka-dłu-bic-cy

Kadłubiccy (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kadłubicki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kadłubiccymnoga mianownikmęski osobowy
Kadłubiccymnoga wołaczmęski osobowy
Kadłubickipojedyncza mianownikmęski osobowy
Kadłubickipojedyncza wołaczmęski osobowy
Kadłubickichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kadłubickichmnoga biernikmęski osobowy
Kadłubickichmnoga miejscownikmęski osobowy
Kadłubickiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kadłubickiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kadłubickiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kadłubickiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kadłubickiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Kadłubickiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Kadłubickimmnoga celownikmęski osobowy
Kadłubickimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kadłubickimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kadłubickimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz