ka-bo-ta-że

kabotaże (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kabotaż

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kabotażpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kabotażpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kabotażachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kabotażamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kabotażemnoga mianownikmęski rzeczowy
kabotażemnoga biernikmęski rzeczowy
kabotażemnoga wołaczmęski rzeczowy
kabotażempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kabotażommnoga celownikmęski rzeczowy
kabotażowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kabotażupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kabotażupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kabotażupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kabotażymnoga dopełniaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz