języ-ko-znaw-ce

językoznawce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: językoznawca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
językoznawcapojedyncza mianownikmęski osobowy
językoznawcachmnoga miejscownikmęski osobowy
językoznawcamimnoga narzędnikmęski osobowy
językoznawcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
językoznawcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
językoznawcemnoga biernikmęski zwierzęcy
językoznawcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
językoznawcępojedyncza biernikmęski osobowy
językoznawcopojedyncza wołaczmęski osobowy
językoznawcommnoga celownikmęski osobowy
językoznawcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
językoznawcówmnoga biernikmęski osobowy
językoznawcymnoga mianownikmęski osobowy
językoznawcymnoga wołaczmęski osobowy
językoznawcypojedyncza celownikmęski osobowy
językoznawcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
językoznawcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz