jęcz-my-ko-wie

Jęczmykowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Jęczmyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Jęczmykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Jęczmykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Jęczmykapojedyncza biernikmęski osobowy
Jęczmykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Jęczmykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Jęczmykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Jęczmykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Jęczmykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Jęczmykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Jęczmykommnoga celownikmęski osobowy
Jęczmykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Jęczmykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Jęczmykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Jęczmykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Jęczmykówmnoga biernikmęski osobowy
Jęczmykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Jęczmykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz