ju-sty-cja-riu-szu

justycjariuszu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: justycjariusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
justycjariuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
justycjariuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
justycjariuszapojedyncza biernikmęski osobowy
justycjariuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
justycjariuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
justycjariuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
justycjariuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
justycjariuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
justycjariuszemnoga mianownikmęski osobowy
justycjariuszemnoga wołaczmęski osobowy
justycjariuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
justycjariuszommnoga celownikmęski osobowy
justycjariuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
justycjariuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
justycjariuszówmnoga biernikmęski osobowy
justycjariuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
justycjariuszupojedyncza wołaczmęski osobowy
justycjariuszymnoga dopełniaczmęski osobowy
justycjariuszymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz