ju-ruć

Juruć (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Juruć

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Juruciapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Juruciapojedyncza biernikmęski osobowy
Juruciachmnoga miejscownikmęski osobowy
Juruciamimnoga narzędnikmęski osobowy
Juruciemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Juruciemnoga biernikmęski zwierzęcy
Juruciemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Juruciempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Juruciommnoga celownikmęski osobowy
Juruciowipojedyncza celownikmęski osobowy
Juruciowiemnoga mianownikmęski osobowy
Juruciowiemnoga wołaczmęski osobowy
Juruciówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Juruciówmnoga biernikmęski osobowy
Juruciupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Juruciupojedyncza wołaczmęski osobowy
Jurućpojedyncza mianownikmęski osobowy

Juruć (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Juruć

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Jurućpojedyncza mnoga mianownikżeński
Jurućpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Jurućpojedyncza mnoga celownikżeński
Jurućpojedyncza mnoga biernikżeński
Jurućpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Jurućpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Jurućpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz