jur-gielt-nik

jurgieltnik (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: jurgieltnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
jurgieltnicymnoga mianownikmęski osobowy
jurgieltnicymnoga wołaczmęski osobowy
jurgieltnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
jurgieltnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
jurgieltnikapojedyncza biernikmęski osobowy
jurgieltnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
jurgieltnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
jurgieltnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
jurgieltnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
jurgieltnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
jurgieltnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
jurgieltnikommnoga celownikmęski osobowy
jurgieltnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
jurgieltnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
jurgieltnikówmnoga biernikmęski osobowy
jurgieltnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
jurgieltnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz