ju-nior-ko-wi

juniorkowi (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: juniorek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
juniorekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
juniorekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
juniorekpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
juniorkapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
juniorkapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
juniorkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
juniorkachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
juniorkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
juniorkamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
juniorkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
juniorkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
juniorkimnoga biernikmęski zwierzęcy
juniorkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
juniorkimnoga mianownikmęski rzeczowy
juniorkimnoga biernikmęski rzeczowy
juniorkimnoga wołaczmęski rzeczowy
juniorkiempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
juniorkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
juniorkommnoga celownikmęski zwierzęcy
juniorkommnoga celownikmęski rzeczowy
juniorkowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
juniorkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
juniorkówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
juniorkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
juniorkupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
juniorkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
juniorkupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy
juniorkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz