ju-dzi-ciel

judziciel (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: judziciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
judzicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
judzicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
judzicielapojedyncza biernikmęski osobowy
judzicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
judzicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
judzicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
judzicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
judzicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
judzicielemnoga mianownikmęski osobowy
judzicielemnoga wołaczmęski osobowy
judzicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
judzicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
judzicielimnoga biernikmęski osobowy
judzicielommnoga celownikmęski osobowy
judzicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
judzicielówmnoga dopełniaczmęski osobowy
judzicielówmnoga biernikmęski osobowy
judzicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
judzicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz