je-sio-nu

jesionu (nazwa pospolita) rzeczownik bot.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: jesion

słowoliczbaprzypadekrodzaj
jesionpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
jesionpojedyncza biernikmęski rzeczowy
jesionachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
jesionamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
jesionempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
jesioniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
jesioniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
jesionommnoga celownikmęski rzeczowy
jesionowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
jesionówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
jesionupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
jesionymnoga mianownikmęski rzeczowy
jesionymnoga biernikmęski rzeczowy
jesionymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz