je-dy-no-wład-czo-ść

jedynowładczość (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: jedynowładczość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
jedynowładczościmnoga dopełniaczżeński
jedynowładczościmnoga mianownikżeński
jedynowładczościmnoga biernikżeński
jedynowładczościmnoga wołaczżeński
jedynowładczościpojedyncza celownikżeński
jedynowładczościpojedyncza miejscownikżeński
jedynowładczościpojedyncza dopełniaczżeński
jedynowładczościpojedyncza wołaczżeński
jedynowładczościachmnoga miejscownikżeński
jedynowładczościamimnoga narzędnikżeński
jedynowładczościąpojedyncza narzędnikżeński
jedynowładczościommnoga celownikżeński
jedynowładczośćpojedyncza biernikżeński
jedynowładczośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz