jed-no-ro-żnik

jednorożnik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: jednorożnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
jednorożnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
jednorożnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
jednorożnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
jednorożnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
jednorożnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
jednorożnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
jednorożnikimnoga biernikmęski rzeczowy
jednorożnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
jednorożnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
jednorożnikommnoga celownikmęski rzeczowy
jednorożnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
jednorożnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
jednorożnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
jednorożnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz